Cebir ve fonksiyonlar · Polinomların karmaşık kökleri

Polinomların karmaşık kökleri

p polinomunun karmaşık kökü, p(z) = 0 koşulunu sağlayan bir karmaşık z sayısıdır; gerçek kökler gerçek doğru üzerindekilerdir. Grafiği x ekseninin üstüne kaldırın; iki gerçek kökün buluşup sonra karmaşık eşlenik bir çift olarak gerçek doğrudan ayrılmasını izleyin.

Bu görselleştirmede karmaşık kökler

Bir polinomun kökü, polinomun değerini 0 yapan bir x sayısıdır. y=p(x)y = p(x) grafiğinde yalnızca gerçek x değerleri vardır; bu nedenle yalnızca eğrinin x ekseniyle buluştuğu gerçek kökleri gösterir. Bu sayfa bir c sabiti ekler ve p(x)+c=0p(x) + c = 0 denklemini çözer. c artınca grafik yükselir; eksenin üstüne çıkınca gerçek kökler kaybolmuş gibi görünür. Aslında a+bia + bi karmaşık sayıları olarak hâlâ oradadırlar. Ana görünüm bütün kökleri karmaşık düzlemde çizer: gerçek kökler gerçek eksende, diğerleri onun üstünde veya altındadır. Alttaki grafik aynı yatay hizayı paylaşır; böylece eğrideki gerçek bir kök, düzlemdeki noktasının tam altında yer alır.

Cebirin temel teoremi: baş katsayısı 1 olan p, karmaşık sayılar üzerinde n doğrusal çarpana ayrılır
xn+⋯+a1x+a0=(x−z1)(x−z2)⋯(x−zn)x^n + \dots + a_1 x + a_0 = (x - z_1)(x - z_2)\cdots(x - z_n)

Kökleri 1±1−c1 \pm \sqrt{1 - c} olan x2−2x+cx^2 - 2x + c polinomunu ele alın. c, 1’e yükselirken iki gerçek kök birbirine yaklaşır ve grafiğin eksene tam dokunduğu x = 1’de buluşur: x2−2x+1=(x−1)2x^2 - 2x + 1 = (x - 1)^2, iki katlı bir kök. c = 1’den sonra karekök içindeki sayı negatiftir ve kökler 1±ic−11 \pm i\sqrt{c - 1} olur. Gerçek doğrudan dik açıyla, biri yukarı biri aşağı ayrılırlar. Bundan sonra tepe noktasının yüksekliği c − 1, sanal kısımlarının karesi; x konumu ise gerçek kısımlarıdır. Grafik eksene bir minimumda dokunduğunda iki gerçek kök bu şekilde buluşur ve c artırılınca karmaşık bir çifte dönüşür. Kübik polinomun c = −2’deki gibi bir maksimumda ise bu dönüşüm c azaltılınca olur. Ancak tepe noktasıyla bu ilişki ikinci dereceli polinomlara özgüdür ve genel olarak geçerli değildir: c = 3’teki kübik polinomda çiftin gerçek kısmı 1.052 iken grafiğin yakındaki minimumu x = 1’dedir.

Buradaki katsayılar gerçektir. p(z)+c=0p(z) + c = 0 ifadesinin karmaşık eşleniği alındığında p(zˉ)+c=0p(\bar z) + c = 0 elde edilir; dolayısıyla z bir kökse zˉ\bar z de köktür. Gerçek olmayan kökler, gerçek eksene göre yansıyan ve grafikte kesikli bir çizgiyle bağlanan çiftler hâlinde gelir. Cebirin temel teoremi, n dereceli bir polinomun, her kök katı kadar sayıldığında tam n karmaşık kökü olduğunu söyler: iki katlı kök iki kez, c = 0’daki x³ polinomunun üç katlı kökü üç kez sayılır. Kırmızı düğme bunu kontrol eder. Kübik grafik c = −4’ten 4’e yükselirken gerçek kök sayısı 1, 3, 1 olur, ancak kaydın her satırı 3’e tamamlanır. Çiftler ikişer geldiği için tek derece her zaman en az bir gerçek kök bırakır.

(x−z1)⋯(x−zn)(x - z_1)\cdots(x - z_n) çarpımı açıldığında xn−1x^{n-1} katsayısı −(z1+⋯+zn)-(z_1 + \dots + z_n) olur. c yalnızca sabit terimi değiştirdiğinden köklerin toplamı hiç değişmez. x3−3xx^3 - 3x için her c değerinde 0’dır: gerçek kök sola giderken çift sağa gider ve c = 3’te −2.104 + 2 × 1.052 = 0 olur. Köklerin toplamı açıkken bir eşkenar dörtgen köklerin ortalamasını işaretler ve işlem boyunca yerinde kalır.

Dikkat edilecekler

  • Bir polinomun bütün kökleri gerçek olabilir: 0 < c < 4 için x4−4x2+cx^4 - 4x^2 + c polinomunun dört gerçek kökü vardır.
  • Katsayılar karmaşık olduğunda köklerin eşlenik çiftler oluşturması gerekmez. Eşleşme, katsayıların gerçek olmasından kaynaklanır.

Kontroller

  • Grafiği hareket ettirmek için (0, c) noktasındaki kırmızı tutamacı veya eğrinin kendisini sürükleyin. c, köklerin buluştuğu değerlere oturur.
  • c değerini aralığının üst sınırına götürmek için Grafiği yükselt düğmesine basın. Her kök bir iz bırakır; kayıt, her buluşmada gerçek ve gerçek olmayan kökleri sayar.
  • Köklerin ortalamasını işaretlemek için Köklerin toplamı seçeneğini açın.

İlgili kavramlar