Olasılık ve İstatistik · Merkezi limit teoremi

Merkezi limit teoremi

Sonlu ve pozitif varyanslı bir anakütleden n bağımsız çekimin ortalamasını alın: ortalama çevresinde n\sqrt{n} kat büyütüldüğünde, n arttıkça ortalamanın dağılımı anakütlenin şekli ne olursa olsun normal eğriye yaklaşır.

01

Bu görselleştirmede merkezi limit teoremi

X1,…,XnX_1, \dots, X_n, ortalaması μ\mu, varyansı 0<σ2<∞0 < \sigma^2 < \infty olan aynı anakütleden bağımsız çekimler (bağımsız ve aynı dağılımlı) ve Xˉ\bar X bunların ortalaması olsun. Lindeberg–Lévy biçimindeki merkezi limit teoremi, standartlaştırılmış ortalamanın dağılımca standart normale yakınsadığını söyler: dağılım fonksiyonu her noktada Φ\Phi değerine yaklaşır. Kabaca Xˉ≈N(μ,σ2/n)\bar X \approx N(\mu, \sigma^2/n). Sayfa, Xˉ\bar X dağılımının şeklinin n ile nasıl değiştiğini gösterir.

Teorem
P ⁣(n (Xˉ−μ)σ≤z)→Φ(z)her z ic¸inP\!\left(\frac{\sqrt{n}\,(\bar X - \mu)}{\sigma} \le z\right) \to \Phi(z) \quad \text{her } z\text{ için}

Üst katman anakütledir. Alt katman nn çekimin Xˉ\bar X ortalamasının dağılımını gösterir. Bunu NN kez tekrarlamak sarı histogramı verir: örneklemeye bağlı olarak dalgalanır ve kuramsal eğriyle karşılaştırılabilir. Sabit tohum aynı örneklemleri yeniden üretir. √n kat büyütülmüş alt eksen Y=μ+n (xˉ−μ)Y = \mu + \sqrt{n}\,(\bar x - \mu) olur: μ ortalaması ve σ standart sapması anakütleyle aynı olduğundan şekilleri karşılaştırmak kolaylaşır.

“Sayısal” işaretli eğriler sayısal olarak hesaplanır; diğerleri tam dağılım formüllerini kullanır. Çarpıklık asimetriyi ölçer. Aşırı basıklık, standartlaştırılmış dördüncü momenti normal dağılımınkiyle karşılaştırır; normal dağılım için sıfırdır. İlgili anakütle momentleri varsa ortalamanın çarpıklığı γ/n\gamma/\sqrt{n}, aşırı basıklığı κ/n\kappa/n olur. Bu ölçülerden hiçbiri tek başına iyi bir normal yaklaşımı garanti etmez.

02

Dikkat edilecekler

  • Teorem verilerin değil, ortalamanın dağılımıyla ilgilidir: üst katman asla değişmez. Gerçek genişlikte σ/n\sigma/\sqrt{n} gibi daralması ayrı bir olgu olan √n yasasıdır.
  • “n ≥ 30 yeterlidir” yaklaşık bir kuraldır. Olasılığı %1 olan bir olayda 30 denemenin ortalaması hâlâ 0.9930≈0.7400.99^{30} \approx 0.740 olasılıkla tam 0'dır; γ/n\gamma/\sqrt{n} çarpıklığı ancak n = 2426 iken 0.2'ye düşer. Çarpıklığın 0 olması da yetmez: simetrik sürümde (her biri %0.5 olasılıkla ±10), her n için çarpıklık 0 olur ve 0 noktasında yine büyük bir olasılık kütlesi bulunur.
  • Kafes dağılımının sütunları bir kafes adımı genişliğindedir; bu yüzden alanları olasılıktır. Nokta nokta yükseklikleri değil, şekilleri karşılaştırın. Cauchy dağılımının ortalaması ve varyansı yoktur: n çekimin ortalaması, tek çekimle tam aynı dağılıma sahiptir ve teorem uygulanmaz.
  • Normal limit de Moivre'a (1733, binom için) ve Laplace'a (1812) uzanır; adını Pólya vermiştir (1920).
03

Kontroller

  • Çiz, üst katmanı çizim alanına dönüştürür: bıraktığınızda çizdiğiniz eğri, alanı 1 olacak şekilde ölçeklenir. Kırmızı tuş önceden hesaplanan 10 000 ortalamayı oynatır; çalışırken basınca durur, yeniden basınca aynı tohumla sürer, sona gelince bir sonraki tohumla başlar. Paylaş, tohumu, algoritma sürümünü ve oynatmanın ne kadar ilerlediğini kaydeder.
04

İlgili konular

  • H05Normal dağılımPlanlanan
  • H18Örnekleme dağılımıPlanlanan
  • H12Büyük sayılar yasası
  • H16Binom dağılımıPlanlanan
  • H20Güven aralığıPlanlanan
  • H26Olasılık yoğunluk fonksiyonuPlanlanan

Ek okumalar: Vikipedi: Central limit theorem (İngilizce); OpenStax, Introductory Statistics 2e, 7 The Central Limit Theorem (İngilizce).