Karmaşık dinamikler · z → z² + c

Julia kümesi

c'yi sabitleyip z → z² + c işlemini yineleyin: yörüngeleri sınırlı kalan başlangıç noktaları dolu Julia kümesini oluşturur; sınırı Julia kümesidir.

Bu görselleştirmede Julia kümesi

Sabit bir cc karmaşık sayısı için dolu Julia kümesi KcK_c, aşağıdaki dizinin sınırlı kaldığı z0z_0 başlangıç değerlerinin kümesidir; ∣zn∣>max⁡(2,∣c∣)|z_n| > \max(2, |c|) olur olmaz sonsuza kaçar. Julia kümesi JcJ_c, KcK_c sınırıdır: her noktasına istenildiği kadar yakın hem kaçan hem de kaçmayan başlangıç değerleri vardır.

zn+1=zn2+c,Kc={ z0∈C:∣zn∣≤max⁡(2,∣c∣)  ∀n≥0 },Jc=∂Kcz_{n+1} = z_n^2 + c,\qquad K_c = \{\, z_0 \in \mathbb{C} : |z_n| \le \max(2, |c|) \ \ \forall n \ge 0 \,\},\qquad J_c = \partial K_c

İki görsel ne gösteriyor?

z düzlemi, büyük görsel: her nokta, yörüngesinin ne kadar çabuk kaçtığına göre renklendirilmiş bir z0z_0 başlangıç değeridir. Yumuşak renklendirme yalnızca gösterim içindir. Siyah, “NN yineleme sınırı içinde kaçmadı” demektir; bu sayısal bir karardır. Toz örnekleri ve c=ic = i dendriti alan içermez; bu nedenle neredeyse her piksel kaçar. Kümeyi görebilmeniz için uzaklık tahminiyle KcK_c kümesine yarım pikselden yakın noktalar da koyulaştırılır; bu da yalnızca gösterim içindir.

c düzlemi, paneldeki ekran: sayfanın cc değerinde kırmızı artı bulunan Mandelbrot kümesi. cc değerini değiştirmek için artıyı sürükleyin veya bir noktaya tıklayın. Büyük görseldeki sarı noktalar 0'ın (veya tıkladığınız başlangıç noktasının) yörüngesidir.

Neden böyle görünüyor?

Kırmızı tuş n=1,2,3,…n = 1, 2, 3, \ldots için ∣zn∣≤R|z_n| \le R, R=max⁡(2,∣c∣)R = \max(2, |c|) koşullu başlangıç değerlerini çizer: her bölge öncekinin içinde olup KcK_c kümesine yaklaşır. Her bölge z↦z2+cz \mapsto z^2 + c altında öncekinin ters görüntüsüdür; bir diskin ters görüntüsü, tam olarak disk cc kritik değerini içerdiğinde tek parçadır. Dolayısıyla 0'ın yörüngesi RR içinde kaldığı sürece bölgeler tek parça kalır. Dışarı çıktığı adımdan sonra 2, sonra 4, 8, … parçaya ayrılırlar.

Bu, z2+cz^2 + c için Fatou ve Julia teoremidir [1, 2]: 0'ın yörüngesi sınırlıyken KcK_c bağlantılıdır; kaçtığında tamamen bağlantısız bir “toz” (Cantor kümesi) olur. Mandelbrot kümesi tam olarak KcK_c bağlantılı olan cc değerlerinin kümesidir.

Çekici döngü her zaman 0'ın yörüngesini çeker; bu yüzden z2+cz^2 + c en fazla bir taneye sahiptir. KcK_c içindeki siyah bölge bu döngüye akar. c=1/4c = 1/4 sivri ucunda ve c=−3/4c = -3/4 değerinde döngü bunun yerine paraboliktir. Ana kardiyoidin altın oran noktasında sabit noktayı, yörüngelerin sonsuza dek döndüğü bir Siegel diski çevreler [3]. Bu durumlarda çekici döngü yoktur; varsayılan ayarlarda sayfanın periyot okuması “belirlenemedi” der (çok büyük NN ile sayısal kontrol, yavaş yaklaşmayı döngü sanabilir).

Yanlış yorumlamaya açık noktalar

Tarihçe

Gaston Julia ve Pierre Fatou, bilgisayar görselleri henüz yokken, 1918–1920'de rasyonel fonksiyonların yinelenme kuramını geliştirdiler [1, 2]. Carl Ludwig Siegel 1942'de bazı nötr sabit noktaların, dönen yörüngelerden oluşan disklerle çevrildiğini gösterdi [3]. 1980'den itibaren bilgisayar görselleri ve Douady ile Hubbard'ın çalışmaları kümeleri yaygın biçimde tanıttı [4].

İlgili kavramlar

Mandelbrot kümesi · Newton fraktalı (sayfa planlanıyor) · Karmaşık sayılar

Kaynaklar

  1. G. Julia, “Mémoire sur l’itération des fonctions rationnelles”, Journal de Mathématiques Pures et Appliquées, série 8, 1 (1918) 47–245.
  2. P. Fatou, “Sur les équations fonctionnelles”, Bulletin de la Société Mathématique de France 47 (1919) 161–271; 48 (1920) 33–94, 208–314.
  3. C. L. Siegel, “Iteration of analytic functions”, Annals of Mathematics 43 (1942) 607–612. doi:10.2307/1968952
  4. J. Milnor, Dynamics in One Complex Variable, 3rd ed., Annals of Mathematics Studies 160, Princeton University Press (2006).

Ek okumalar: Vikipedi: Julia set (İngilizce); MacTutor Matematik Tarihi: Gaston Julia (İngilizce); MacTutor Matematik Tarihi: Pierre Fatou (İngilizce).