Bu görselleştirmede doğrusal regresyon
Basit doğrusal regresyon, üzerinden tahmini için en küçük kareler doğrusu kullanır. Bu, artıkların kareleri toplamı en küçük olan doğrudur. Bir noktanın artığı , doğrunun ne kadar üstünde olduğunu gösterir; altında ise negatiftir. Az sayıda nokta olduğunda her artığa bir kare eşlik eder, böylece toplam görülebilen bir alana dönüşür. Kendi doğrunuzu öteleyip döndürerek en küçük değeri arayabilir ve uydurulan doğruyu 1000 noktalık bir benzetim bulutuyla karşılaştırabilirsiniz.
Doğru neden merkezinden geçer? Herhangi bir doğruyu olarak yazın; burada , doğrunun konumundaki yüksekliğidir. Artıkların toplamı olur ve kareler toplamı iki parçaya ayrılır:
Burada , ve , ortalamalardan sapmaların kareleri ve çarpımları toplamlarıdır. İlk parça yalnızca yüksekliğe, ikinci parça yalnızca eğime bağlıdır. Bu yüzden her eğim için en iyi yükseklik olur: en iyi doğru merkezden geçer ve artıklarının toplamı 0 olur. Merkez etrafında döndürüldüğünde toplam, parabolünü izler. değerlerinin tümü aynı değilse tek en alçak noktası konumundadır.
neyi ölçer? Yatay doğrusu, parabolün eğim 0 olan noktasına karşılık gelir; kareler toplamı, toplam değişkenlik olur. Uydurulan doğru geriye bırakır. değerleri değişiyorsa , değişkenliğinin bu doğrunun açıkladığı payıdır. İki koordinat da değişiyorsa olur; dolayısıyla 0.5 korelasyon yalnızca dörtte birini açıklar. Açıklamak burada uyum sağlamak demektir, neden olmak değil.
Doğru neden buluttan daha yatıktır? Standart birimlerde tahminleri biçimindedir. Bu yüzden olduğunda, konumundan uzaktaki bir noktanın tahmini, konumundan standart sapma cinsinden, noktanın konumundan olduğundan daha az uzaktadır. Benzetimdeki gibi oval bir bulutta, eğimi olan standart sapma doğrusu bulutun görünen yönünü izler; regresyon doğrusu daha yatıktır. Verileri geri çeken bir şey yoktur: etki, bu tür her veri kümesi için geçerlidir. üzerinden tahmini yapmak etkiyi ters yönde gösterir ve merkezden geçen, grafikte daha dik görünen ikinci bir doğru verir. Böyle bir bulutta, dar şeritlerinde ortalamaları bu etkiyi gösterir: regresyon doğrusuna yakındırlar ama tam üzerinde değildirler. Ad, Francis Galton’ın 1886 tarihli boy araştırmasından gelir: çok uzun veya çok kısa ebeveynlerin çocukları ortalamada daha az uçtaydı.
Doğru ne zaman yanıltabilir? Bir noktayı 1 yükseltmek, kendi uydurulan değerini kaldıraç değeri kadar artırır. Bu değer, konumundan uzaklaştıkça büyür. yönünde tek başına çok uzakta olan bir noktanın kaldıraç değeri 1’e yakın olabilir: doğru onu izler. Diğer bütün noktalarla çelişse bile kendi artığı küçük görünebilir; büyük bir bulutta bile böyle bir nokta doğruyu döndürebilir. Ayrıca değeri 1’e yakınken artıklar iki uçta pozitif, ortada negatif olabilir; hiçbir doğrunun izleyemeyeceği bir eğri oluştururlar.
Dikkat edilecekler
- Eksenlerin ölçekleri ne olursa olsun kareler ekranda kare olarak çizilir; dolayısıyla alanları ile aynı oranlarda karşılaştırılabilir.
Kontroller
- Buluttaki bir noktaya basmak artığını ve kaldıraç değerini gösterir; boş bir yere basmak kendi noktanızı ekler.
- Klavyede ↑ ↓ doğrunuzun dönme merkezini taşır, döndürme tutamacı ise her adımda 1° döner. Merkezin veya yatay konumun ötesine geçen bir adım orada durur; yanıtlar görünürken en küçük kareler eğimini geçen adım da orada durur.
İlgili kavramlar
Ek okumalar: Vikipedi: Simple linear regression (İngilizce); Vikipedi: Regression toward the mean (İngilizce); OpenStax, Introductory Statistics 2e, 12.3 The Regression Equation (İngilizce).